หลังจากที่ฉันได้กระเป๋าคืนแล้ว
ฉันโทรติดต่อกลับไปหาเจ้าหน้าที่ผู้หญิง
คนที่โทรมาแจ้งข่าวเรื่องกระเป๋าอีกครั้ง
เพื่อที่จะขอข้อมูลของ cleaner คนนั้น
ว่าชื่ออะไร ทำงานกะไหน
พร้อมกับทำเรื่องขอเจอทั้งคู่
แล้วก็ขอนัดวันที่เค้าสะดวกจะให้ไปพบ

 

หลังจากนัดวันได้แล้ว
สองทุ่มครึ่งของคืนนั้น
ฉันไปตามที่นัดไว้ตามเวลา

สถานที่นัดคือลานจอดรถของ Bank
ที่อยู่ใกล้ๆ กับอู่รถเมล์

แต่ฉันไม่เจอใครเลย นั่งรอในรถอยู่นาน
หนาว มืด แล้วก็เปลี่ยวมากๆ จนฉันเริ่มกลัว

 

เจ้าหน้าที่ผู้หญิงโทรมาขอเลื่อนไปอีกหน่อย
เพราะว่ามีอุบัติเหตุเกิดกับรถเมล์ ต้องรีบไปเคลียร์
ฉันก็เลยเพิ่งจะได้รู้ว่าเค้าทำงานเหมือนกับเป็น
ตำรวจรถเมล์หญิง  มีรถปี๊กอัพประจำตำแหน่งด้วย

 

ซักพักเจ้าหน้าที่ผู้หญิงคนนั้นก็ขับรถมาหาฉัน
ได้ยินแต่เสียง คราวนี้ได้มาเจอตัวเป็นๆ ซักที
เค้าเป็นผู้หญิงเม็กซิกัน ค่อนข้างท้วมเล็กน้อย
เค้าบอกว่าเค้าไม่คิดว่ายูจะ look youngerขนาดนี้
นั่นหมายความว่าเสียงฉันฟังดูแก่นั่นเอง
ฉันรีบขอบอกขอบใจเขาเป็นการใหญ่
ที่เป็นผู้นำข่าวดีมาให้ฉัน
พร้อมกับช่วยประสานงานระหว่างทางรถ Bus
ทางตำรวจ แล้วก็ทางฉันในคืนนั้น
เค้าก็เล่าให้ฟังว่าเค้าก็ตื่นเต้นเหมือนกัน
ลุ้นให้ได้เจอของเพราะว่าเค้าเป็นคนที่รับเรื่อง
จาก security guard ในคืนแรก
ที่ฉันตามหากระเป๋านั่นเอง
ฉันซื้อลิปสติกของ Dior ให้เค้าหนึ่งชุด
เป็นการตอบแทนน้ำใจของเค้า
เค้าดีใจมาก ขอบคุณและรีบมาสวมกอดฉันใหญ่
จากนั้นเค้าก็ให้ฉันขับรถตามเค้า
เข้าไปในอู่รถเมล์
ซึ่งต้องมีเจ้าหน้าที่พาเข้าไปเพราะเป็นเขตหวงห้าม

 

แล้วฉันก็ได้เจอฮีโร่คนที่เก็บกระเป๋าฉันได้ซักที
เป็นคนขาว ตัวสูงใหญ่มากๆ
มีอายุแล้ว ท่าทางใจดี
ฉันเข้าไปแนะนำตัว บอกขอบคุณเค้ามากๆ
ที่ช่วยชีวิตฉันไว้ ไม่งั้นฉันคงแย่
เค้าบอกติดตลกว่าเป็นเพราะเค้าตัวสูง
เวลาดูของบนที่เก็บของด้านบนก็เลยเห็นได้ดีกว่า
คนขับรถหรือ cleaner คนอื่นๆ
แล้วยังบอกด้วยว่า case ของฉันนี้
เข้า record ไปแล้ว
ว่าเป็นผู้โดยสารที่ทำของหายไว้มีมูลค่าสูงที่สุด
แล้วฉันควรจะดีใจไหมเนี่ย

 

ฉันยื่นซองจดหมายให้เขาไป
ในนั้นมีเงินสดยู่จำนวนหนึ่ง
ทีแรกเขาจะไม่รับ แต่ฉันบอกให้รับไว้เถิด
ไม่อย่างนั้นฉันจะรู้สึกแย่ไปตลอดชีวิต
เค้าถามฉันอีกครั้งว่าแน่ใจนะ
ฉันยิ้ม แล้วก็พยักหน้าตอบ

 

หลังจากคุยกันเรื่องทั่วๆ ไปได้ซักพัก
ทั้งคู่ก็ขอตัวไปทำงานต่อ
พร้อมกับอวยพรให้ฉัน good luck with school
ก่อนจะไป ฉันได้บอกกับพวกเค้าว่า
ฉันดีใจมากที่ได้เจอคนที่ nice อย่างพวกคุณ
นี่เป็นประสบการณ์ที่ฉันประทับใจที่สุด
ตั้งแต่ฉันมาเรียนที่อเมริกาเลย

 

 

 

 

ฉันร้อยมาลัยอย่างในเพลงนี้ไม่เป็นหรอกนะ
ถ้าพวกเค้าฟังภาษาไทยออก
ฉันก็อยากจะเปิดเพลงนี้ให้เค้าฟัง

==================================

Stay tuned:

==================================

ottawarm
8 มี.ค. 2551 เวลา 00:48 น.

น่ารักจริงๆ
002040
8 มี.ค. 2551 เวลา 16:07 น.
:)

ดีใจด้วยนะคะ ที่ได้เจอคนดีๆแบบนี้
001681
8 มี.ค. 2551 เวลา 23:23 น.
^___^
001108
..
9 มี.ค. 2551 เวลา 01:35 น.
อ่านแล้วน้ำตารื้นเลยนะเนี่ย
000640
9.
9 มี.ค. 2551 เวลา 14:12 น.
ลองกลับไปอ่านเรื่องเมื่อวันก่อนเราคง
หน้าชา ขาแข็ง นอนหงายหลัง พนมมือแน่ๆ

ดีใจที่ได้เจอคนดีๆ ทำให้เรื่องจบลงได้ดีที่สุด
เพราะคนกลางๆ ก็จะไม่ยุ่งกะกระเป๋า
ส่วนคนไม่ดีนี้ ไม่ต้องพูดถึง
001260
9 มี.ค. 2551 เวลา 21:50 น.
นับถือจิงๆนะคะพี่วอร์ม คนดีๆแบบนี้อะ ได้เจอถือว่าโชคดีมากเลยอะ น่ายกย่องมากกกกกก
002236
ja
9 มี.ค. 2551 เวลา 21:54 น.
น่ารักเนอะ ^^
001860
10 มี.ค. 2551 เวลา 21:36 น.
cleaner ดูหน้าตาใจดีนะคะ
อ่านแล้วขนลุกเลย
คนดีของโลกนี้..ยังมีอยู่จริง

ตั้งใจทำความดีโนะๆ
22 มี.ค. 2551 เวลา 05:36 น.
คนดียังมีอยู่ในโลกจริงๆ
เหมือนลุงแท๊กซี่ที่เก็บเงินหลายๆล้านของฝรั่งได้

ปล.พี่คะ ครีมต้องไปสอนแล้ว แต่กลัวจังเลยค่ะ มีคำแนะนำอะไรสำหรับเด็กใหม่บ้างมั้ยคะ
000263
22 มี.ค. 2551 เวลา 22:39 น.
ลุงเค้าเหมือนซานต้า กับนางฟ้าในสโนไวท์จริงจริงนะ

ดีใจด้วยครับ
001105
20 เม.ย. 2551 เวลา 21:42 น.
หวาย
เกือบไปนะครับ
"คราวหน้าคราวหลังระวังให้มากกว่านี้นะครับ ไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดีเหมือนคุณ"


เกือบไปนะครับ
002457
26 เม.ย. 2551 เวลา 09:21 น.
kind peeps...
003368
9 มิ.ย. 2551 เวลา 00:10 น.
หวัดดีคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ^^
003495
20 มิ.ย. 2551 เวลา 18:47 น.
จำได้สิจ๊ะ ดีใจนะที่วอร์มจะกลับมาเขียนไดอารี่อีก พี่คิดถึงอยู่เหมือนกันว่าวอร์มเป็นงัยบ้างน๊า หายไปนาน แล้วงัยแวะมาอัพไดนะ พี่จะรออ่าน
001108
26 พ.ค. 2552 เวลา 14:42 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic