1. หลังจากงาน Inter Fest.
รู้สึกเหนื่อยมาก อยากกลับไปพักผ่อน
แต่ถูกเพื่อน committee ชวนออกไปเที่ยว
บอกว่าไปฉลองความสำเร็จของงาน (เว่อร์ซะ)
ตอนแรกว่าจะไม่ไปแล้ว
แต่เพื่อนคนนี้ก็โทรมาบอกให้ไปให้ได้
อ้างๆ ว่าไหนๆ ก็อยู่ด้วยกันมาทั้งวันแล้ว
ไปต่ออีกสองสามชั่วโมงหน่อยจะเป็นไรไป

 

ไปกันแปดคน ไปดื่ม ไปดิ้นกันสามแห่ง
สองที่แรกรู้สึกว่าเปิดเพลงไม่ถูกใจโจ๋
ไปที่สุดท้าย เป็นผับใต้ดิน มีทั้งสนุ๊ก ทั้งปาเป้า
กลิ่นก็อับมาก คนก็เยอะด้วย 

 

เหนื่อย ง่วง ดึ่งดึ๊งไม่ไหวแล้ว ก็เลยขอนั่งดู
นั่งๆ อยู่ มึนหัวขึ้นมาเพราะอุดอู้มาก หนวกหูด้วย
จนรู้สึกว่าต้องออกลุกเดินบ้างแล้วล่ะ
กะจะไปห้องน้ำ แต่ยังไม่รู้ทางไปเลย
เดินๆ ไป เริ่มรู้ตัวว่าเดินโซเซแล้ว
เหมือนจะล้ม ล้มจริงๆ นั่นแหละ
แล้วก็ไม่ได้สติอีกเลย....

 

 

ไม่รู้ว่านานแค่ไหน
แต่รู้สึกได้ว่ามีเพื่อนสองคนมาหิ้วปีก
ลากไปห้องน้ำ จับนั่งบนชักโครก
พร้อมทั้งสั่งให้อ้วกออกมา
ซึ่งมันก็ไม่มีอะไรออกมา
เพราะว่าไม่ได้กินข้าวเย็น

แล้วก็โดนลากไปที่โต๊ะ
พี่คนนึงเอาน้ำเปล่ามาจับกรอกปาก
อีกคนนึงคอยนวด คอยพัดให้
เลยเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมา
โปรดนึกภาพ
สถานที่เกิดเหตุคือผับ
กลุ่มกะเหรี่ยงอย่างเราใส่เสื้อเหมือนกันหมด
ฝรั่งมองกันเยอะมาก
ไม่อายก็แปลกแล้ว


 

ตีสอง ผับปิดพอดี ได้เวลากลับบ้าน
แต่ไม่เป็นไรแล้วครับ
cocktail แก้วเดียวไม่ได้ทำให้เมาแน่ๆ
คิดว่าที่วูบเป็นเพราะไม่ได้กินข้าวเย็น เพลีย
แล้วก็เรื่องของอากาศข้างในด้วยล่ะมั้ง
ดีที่ล้มหัวไม่ฟาดพื้น
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ก่อนกินเหล้าต้องกินข้าวครับ (ฮา)


==================================

2. สดๆ ร้อนๆ เมื่อวานนี้
มีเด็กคนนึงมานัดขอความช่วยเหลือเรื่องการบ้าน
ตอนสิบเอ็ดโมงเช้าที่ office
ระหว่างปล่อยให้เด็กนั่งทำการบ้าน
ก็แวบลงมาเข้าห้องน้ำแล้วก็ไปติดต่อธุระ
ที่ Main Office ของคณะ
แล้วก็กลับขึ้นมาที่ office ตัวเอง
ซักพัก
เด็ก undergrad ที่ Main office
เดินขึ้นมาหาผม ในมือถือกระเป๋าตังค์ใบนึงอยู่
บอกว่ากระเป๋าตังค์ยูใช่มั้ย เอามาให้
มองกระเป๋าตังค์ใบนั้นแล้วเหวอเลย
จับกระเป๋ากางเกงของตัวเอง ไม่อยู่จริงๆ ด้วย
รีบขอบคุณเค้าใหญ่เลย
เค้าบอกว่ามีคนเก็บได้ที่ห้องน้ำ
ก็เลยเอามาฝากที่ Front Office
เค้าเปิดดูแล้วเห็นรูปถ่ายผม
ก็เลยรู้ว่าเป็นคนที่เพิ่งมาติดต่อธุระไปเมื่อกี๊นี้เอง

โล่งอก...โชคดีมากที่ได้คืน
เพราะที่ตึกเวลานั้นมีเด็กมาเรียนกันเยอะมาก
เปิดดูกระเป๋า ทุกอย่างยังอยู่ครบรวมทั้งเงินสด

เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนจะไปสอนแค่สิบนาทีครับ
ถ้าเกิดหายจริงๆ ล่ะก็
คงไปสอนแบบเสียสติแน่ๆ


ไม่ไหว รู้สึกว่าตัวเองโก๊ะๆ มาหลายครั้งแล้ว
ก่อนหน้านั้นก็ไปลืม Thumb drive
ไว้ในห้องถ่ายเอกสาร
ในนั้นนี่มีทั้งข้อสอบ ทั้งคะแนนเด็กเก็บไว้หมด
เกิดหายจริงๆ ล่ะก็...สนุกแน่ๆ

ตอนนี้เรื่องที่ยังไม่เกิดกับตัวเอง
แต่เกิดกับเพื่อนๆ อาจารย์หลายๆ คนแล้ว
ก็คือไปถ่ายเอกสารข้อสอบ
แล้วดันลืมต้นฉบับไว้ในเครื่อง
ด้วยความรีบไง เอาไปแต่สำเนา
ข้อสอบจะรั่วก็เพราะอย่างงี้แหละ

สรุป
สองเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
เราแก่แล้วจริงๆ 555

==================================


Postscript:


- กำลังเขียนข้อสอบ Final อยู่ครับ
กะจะเอาข้อสอบ Entrance
O-Net A-Net มาแปลแล้วออกซะหน่อย
รู้สึกว่าหาใน web ไม่ค่อยมีแฮะ

**อันนี้ความลับนะ**
มีใบสั่งจากคณะครับ
เรื่องของ Grade Distribution
มีคำสั่งกลายๆ ให้อาจารย์ผู้สอนตัดเกรดดังนี้
A 25-35% ของ Class
A และ B 65% ของ Class
A B และ C 90% ของ Class
D และ F 10% ของ Class

Average Grade Class
ให้อยู่ประมาณ 2.60-2.90

อ่านแล้วหงุดหงิด
รู้สึกโดนล้วงลูกมากเกินไปแล้ว
ไว้รอดูตอนสอบเสร็จก่อนดีกว่า
ว่าจะทำตามใบสั่งได้หรือเปล่า


- Summer นี้มีงานให้ทำแล้วครับ
ได้สอน แต่ว่าเปลี่ยนวิชา
คราวนี้ได้สอน Calculus ครับ
เหอ ๆ ๆ ๆ ๆ

Calculus เป็นของแสลงของเด็กที่นี่
ขนาดเทอมนี้ topic สุดท้ายที่สอน
เป็นแค่ introduction 
เด็กยังไม่เรียนรู้เรื่องเลย


- เพิ่ง Present paper ในห้องเชือดไป
อาจารย์ปรบมือให้ด้วยตอนจบ ดีใจจัง
คำว่า Excellent ฟังแล้วรู้สึกดี
แต่ถ้าออกจากปากของ advisor แล้ว
จะรู้สึกดีเป็นพิเศษ หายเหนื่อยเลย
(แต่ก็ได้งานมาเพิ่มอีกเพียบ)
รู้สึกตัดสินใจผิดพลาดเล็กน้อย
ที่ไม่ยอมสอบ Comprehensive เทอมนี้

- ช่วงนั้นของเทอมมาแล้วครับ
ใกล้ปิดเทอมแล้ว งานเยอะมาก
นอกจากจะส่ง paper
ออกข้อสอบให้เด็กแล้ว
ยังต้องอ่านหนังสือสอบวิชาที่เรียนด้วย
เพราะฉะนั้น
อาจจะได้เขียนอีกทีตอนปิดเทอมนะครั

==================================

Stay Tuned:

เช้านี่ตื่นตีสาม มานั่งทำงาน
(อย่าได้แปลกใจครับ นานๆ จะเป็นซักที)
รู้สึกว่ารอบตัวเงียบเหลือเกิน

==================================

ottawarm
   26 เม.ย. 2550 เวลา 05:10 น.

สู้ๆ นะคะ..
002102
26 เม.ย. 2550 เวลา 19:26 น.
นอกจากทำงานหนักแล้ว อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ เป็นอะไรไป ไม่คุ้มกันนะ ^________^

001111
26 เม.ย. 2550 เวลา 20:45 น.
ที่โก๊ะบ่อยๆ นี่เพราะพักผ่อนไม่เพียงพอหรือป่าวคะ หรือว่าไม่ได้ทานข้าวเช้า สมองถึงได้เบลอๆ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ :)
001860
26 เม.ย. 2550 เวลา 23:51 น.
โอยเพลงโดน
003368
27 เม.ย. 2550 เวลา 00:29 น.
อยากเห็นพี่วอร์มดึ่งดึ๊งค่ะ อิๆ

ป.ล. พี่วอร์มเก่งอะ :P
002236
ja
27 เม.ย. 2550 เวลา 01:56 น.
ช่วงที่พักผ่อนไม่พอ สมองจะเบลอนะคะ ถ้าเรานอนพอ กินอาหารครบ ประสิทธิภาพการทำงานจะดีขึ้นเยอะเลย แต่ส่วนใหญ่มักจะทำไม่ได้ เหอะๆ

เทคแคร์นะคะ
000547
27 เม.ย. 2550 เวลา 16:19 น.
อ้าว

แก่แล้วเหรอ

5555
004045
28 เม.ย. 2550 เวลา 18:11 น.
เคยวูบแบบนี้เหมือนกัน (แต่เรายังไม่แก่นะ )

อ่านนิยายเพลินจนดึก

ตื่นมาอีกทีรู้สึกปวดหลัง เปิดดูมีรอยฝกช้ำ

ตั้งสติแล้วพยามนึกว่าเมื่อคืนเกินอะไรบ้าง

เลยนึกออกว่าเราเดินไปเข้าห้องน้ำ แล้ววูบ ร่วงไปกวงบนพื้นเฉยเลย
004045
28 เม.ย. 2550 เวลา 18:13 น.
ยุ่งขนาดนี้ ยังมีเวลาตามได อิอิ

ขอให้ทำเต็มที่ โดยที่ไม่เครียดเกินไปนะครับ
Optimization คงมาจาก balance ของการใช้เวลา กับการพักผ่อนที่เพียงพอ
เพราะงั้น การพักผ่อนจึงสำคัญมาก เหมือนกับบริษัทแสวงหากำไรสูงสุด ที่ MR = MC ไงครับ *

สู้สู้
001105
1 พ.ค. 2550 เวลา 23:27 น.
เคยอยู่ครั้งนึงนะครับ ประมาณว่าแฮงค์ คือ เหมือนโลกมืดไปเลยอ่ะ ... นั่งเอ๋ออยู่ที่โต๊ะเลย

ถ้าท้องว่าง แล้วรับแอลกอฮอล์เข้าไป อาจจะส่งผลได้ครับผม

โชคดีจังเลยครับที่ได้กระเป๋าคืน ...

ต้องบอกว่ายินดีที่ได้รู้จักครับ อาจารย์ ขอบคุณที่แอดไดฯ และดีใจครับผม
004553
2 พ.ค. 2550 เวลา 07:30 น.
เมื่อก่อนตอนเรียนอยู่จะตื่นมาทำงาน อ่านหนังสือตอนเช้ามืดเหมือนกันค่ะ .. เงียบดีแถมร่างกายสดชื่น สมองปลอดโปร่ง เพราะได้นอนไปแล้ว


ป.ล. คิดว่าถ้าเหนื่อยๆ อดนอน หรือเครียด นี่พยายามอย่าไปดื่มเลยค่ะ .. คิว่าเรื่องท้องว่างนี่ไม่มีผลเท่ากับเรื่องสภาพร่างกายและจิตใจค่ะ
002226
2 พ.ค. 2550 เวลา 09:26 น.
haha... เคยมีของเพื่อนหน่อยได้รับใบสั่งมา... ว่าเกรดให้ได้มีนที่ 88.95 นะ... เหวอไปเลย ไม่แน่ใจว่าครูเค้า serious รึเปล่านั้นน่ะ....

โชคดีกับ end-of-semester stuff นะคะ.... & take care of ur health ka!
001606
no-i
3 พ.ค. 2550 เวลา 16:44 น.
อ่านเรื่องแรกของคุณวอร์มแล้วทำให้ผมย้อนมามองตัวเอง คุณวอร์ม วู๊บ เพราะ ไม่ได้ทานข้าว ส่วนผม วู๊บ เพราะ ทานแต่เหล้า กร๊ากกกก
001402
5 พ.ค. 2550 เวลา 17:02 น.
จะให้ เอฟ กะ ด๊อก จิงๆหรอคะ

งือๆๆ สงสารเด็กอ่ะค่ะ
004417
5 พ.ค. 2550 เวลา 19:33 น.
พี่เป็นเรียนบีอีเหมือนกันหรอคะ

เดียอยู่ บีอี 11 อ่ะ
แล้วพี่รุ่นไหนคะ

โอย แอบดีใจที่เจอรุ่นพี่นะคะเนี่ย
004417
5 พ.ค. 2550 เวลา 23:08 น.
อ่อ พี่วอร์มจบ เดียก้เข้าพอดีเรย


โชคดีในการสอบนะคะ
เดียทำpaper 489 จบไปตั้งแต่เทอมหนึ่งแร้วค่ะ
เนี่ยเหลือสอบ 451 ตัวสุดท้ายแร้วค่ะ


good luck นะคะ
004417
6 พ.ค. 2550 เวลา 03:04 น.
ดีที่กระเป๋าตังไม่หายนะเนี่ย โชคดีจริงๆ เลยพี่วอร์ม...

ปล. นึกภาพตามของเรื่องในข้อ 1 ^_^ take care ka
001854
Fah
6 พ.ค. 2550 เวลา 10:50 น.
เล่นร่อนใบสั่งแบบนี้ แล้วเด็กจะได้รู้มั่งมั้ยนะ ว่าชะตากรรมได้ถูกคนอื่นลิขิตแล้ว เหลือแต่โชคชะตาว่าใครจะเป็นผู้โชคดี "เป็นพิเศษ"

อืม... คิดถึงจัง
การได้มีโอกาสอยู่เงียบๆ คนเดียว มีสติอยู่กับตัวเอง ท่ามกลางความสงบนิ่ง...
000334
11 พ.ค. 2550 เวลา 22:49 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic